Psychiatria.info.pl

telefas

...urodziło się nie takie, rozczarowało, bo zamiast dziury okazało
się mieć - wisiorka :mrgreen:

Albo nie było takie rezolutne
jak inne, takie ładne jak koleżanki (która była urodziwa w przeciwieństwie
do tej rozżalonej, której dziecko było wypisz
wymaluj jej odbiciem :mrgreen:

) To nie jest tak, że jeśli
już łaskawica urodziła a nie zgodnie z bezprawiem - zamordowała,
a potem nie porzuciła, to teraz, gdy już się zajmuje kimś takim,
robi to z miłością.

Miłość matki nie jest - jakby chciały to niektóre w kamieniu wykuć
i nie poddawać dyskusji - bezapelacyjna, naturalna,
powszechna. Jest wyjątkiem od reguły. Miliony wyskrobanych
dzieci spuszczanych rurami kanalizacyjnymi to nie incydentalne przypadki.

O rozczarowaniu matki męską płcią dziecka, własnego,
i na dzień dobry odrzuconego:

http://wiadomosci.onet.pl...1,kioskart.html

Phoenix

I widzisz, niezadowolona, bo syn się urodził. A para homoseksualna mogła by go bardzo pokochać.

To oni argumenty - "wychowali by go na zboczeńca", czy "to zgorszenie".

Miłość jako "zgorszenie".

Wiele spraw można na Ziemi załatwić. Ale jacy są ci ludzie. Ja nie wiem, kogo boli to bardziej. Mnie, Samuela, czy Azazela.
Utopia, EU-topia ... ciągle nie narodzona.

Eutopia - dobre miejsce - i moglibyśmy w końcu mówić - ten stół jest dobrym krzesłem. Powiedzieć - jesteśmy wolni. Zdjąć kajdany. Żądać respektowania naszych praw.

ho*

A ja akurat bardzooo chciałam mieć syna :mrgreen:

1) to, że miłość matki ( czy ojca) jest bezwarunkowa- to bzdura. Ale myślałam, że już obalono ten mit? wiadomo, że tej miłości trzeba się czesto uczyć ( zwłaszcza jak kobieta nie dostaje bonusa od natury w postaci zalewu oxytocyny- co ma miejsce przy cesarkach)

2) to, że się chce jakąś płeć-wydaje mi dość naturalne. Byle bez przegięć. ( w UK z kolei nie podają płci dziecka- z uwagi na liczne aborcje wśrod Hindusów dziewczynek-bo tam chłopaka ceni się bardziej.)

Phoenix

Moja matka, gdy była w ciąży, z moją siostrą, dbała o siebie bardzo, starała się, aby dziecko urodziło się zdrowe.

Gdy była w ciąży ze mną, biegała do pracy, miała dość - ciąża, praca.

I to co zauważyli psycholodzy - od tego, jak postępujesz w okresie ciąży zależy bardzo dużo. Gdy dbasz o swoją ciążę - rodzi się dziecko i wtedy je kochasz.

A gdy nie dbasz o ciążę, tylko biegasz harować do pracy przeklinając świat - brakuje tej miłości potem do dziecka.

telefas

ho*

telefas

ho*

Phoenix

Głupota - tak podsumuję wasze mądrości. Pisanina na złość i niezrozumienie. Oraz jak zwykle, ataki na mnie.

To jest znany fakt, że od tego jak dbasz o swoją ciążę i jaki masz do niej stosunek zależy bardzo wiele.

Jak można tak bez przerwy zaprzeczać faktom i to faktom znanym.

Jesteś w ciąży i dbasz o swoją ciążę - wtedy rodzi się miłość matki do dziecka.

Gdy dziecko się rodzi jest wtedy już od dawna kochane i oczekiwane.

ho*

No tak- z grubsza tak- ale TY zdaje sie masz matce za złe, że PRACOWALA Z TOBA W CIAZY tak????
I w związku z tym uważasz, że Cię zaniedbywala już w brzuchu...

Wybacz-ale głupie to dość.

No chyba, że chlała albo rzucała sie ze schodów- to wtedy owszem- moglbys miec uzasadnione powody do żalów...

Phoenix

Jeszcze raz powtórzę. Stwierdzam podstawowe fakty, a nie wylewam żale:

Cytat:

Gdy jesteś w ciąży i dbasz o swoją ciążę - wtedy rodzi się miłość matki do dziecka.

Gdy dziecko się rodzi jest wtedy już od dawna kochane i oczekiwane.

Nie rozumiem ataków i domysłów Ho* . Widocznie mocno nadepnąłem jej na odcisk.

ho*

A ja nie rozumiem JAK można być tak....mało kumatym.

To nie pisz, że matka cie zaniedbywala BO chodziła do pracy w ciąży na litość boską!

Napisz po prostu, że jesteś niechciany czy co tam- wtedy będzie jasne a nie gadaj głupot w stylu- "matka mnie nie kocha bo chodziła w ciąży do pracy".

Bo to nie wiadomo czy śmiać się wtedy czy płakać. Na serio.

Bardzo dużo kobiet w ciąży pracuje, wiele pracuje w pierwszej a w drugiej nie lub na odwrót. I co z tego? NIC. Absolutnie nic nie wynika.

Można leżeć odłogiem na kanapie 9 mies. a i tak dziecka nie chcieć i na odwrót- można przepracować niemal do ostatnich dni- i czekać na dziecko bardzo.
Kompletnie nie ma żadnych zależności; praca=brak miłości do dziecka.

JAK wpadłeś na ten genialny pomysł, Phoenix? :razz:

Phoenix

Jak wpadłem na ten pomysł - są to stwierdzenia psychologów, którzy siedzą w temacie.

Poza tym pamiętam też audycję w radiu i psycholog się wypowiadał, że już tak po prostu jest, że miłość do dziecka rodzi się w okresie życia płodowego.

Co do Ho - ona podobno pracuje, a ma czas siedzieć cały dzień na forum. Sprawy różnie wyglądają. Czepiacie się mojej matki - a to jest fakt, że miała pracę ciężką, fizyczną, w której zaiwaniała, a do pracy biegła kilka kilometrów z językiem na brodzie.

A ktoś ma pracę lekką, jak rozrywka, byle z ludźmi pobyć i poplotkować - i nie zrozumie - że inna kobieta była już w chorobie - choć lekarze nie umieli jeszcze zdiagnozować, że rozwija się rak mózgu - i harowała, biegając do pracy z językiem na brodzie i dostając w kość każdego dnia.

ho*

Psycholog jakiś napisał/powiedział, że matka pracując nie kocha swego dziecka??? Wątpię w to bardzo;)

Widać, że masz poczucie żalu itd. względem swej matki-może czas to przepracować na terapii a nie całe życie nad tym ubolewać? By mieć pretensje sięgające czasiow życia plodowego? Chłopie- szkoda czasu i życia na to!

Phoenix