Psychoterapia.
Jest najlepszą metodą leczenia nerwicy. Psychoterapia polega na cyklicznych spotkaniach z psychoterapeutą, które najczęściej prowadzone są w formie rozmowy.
Psychoterapia może być prowadzona w sposób indywidualny (pacjent i terapeuta) lub grupowy (kilku pacjentów i terapeuta). Rodzaj terapii dobierany jest pod kątem konkretnego schorzenia i dostosowywany do pacjenta. Psychoterapia jest najpełniejszą, ale też najbardziej długotrwałą metodą leczenia zaburzeń nerwicowych.
Leki.
Odgrywają rolę uzupełniającą w leczeniu nerwic. Pozwalają łagodzić najcięższe stany lękowe, mogą być stosowane dla poprawy snu.
- benzodiazepiny – szybko i skutecznie redukują lęk, niestety mają potencjał uzależniający i nie powinny być stosowane dłużej niż kilka tygodni.
- leki przeciwdepresyjne drugiej generacji. Ostatnio coraz częściej stosowane w terapii nerwic. W sposób bezpieczny redukują lęk, nie wywołują uzależnienia. Niestety efekt działania występuje dopiero po kilkunastu dniach przyjmowania leku. Leki przeciwdepresyjne zaczynają odgrywać coraz większą rolę w terapii lęku uogólnionego, fobii społecznej, agorafobii z napadami lęku.
Metody relaksacyjne.
W zaburzeniach nerwicowych pacjent uskarża się na uczucie napięcia, niepokoju, nie potrafi się odprężyć ani zrelaksować. Oto kilka skutecznych metod łagodzących te przykre objawy:
- masaż relaksacyjny – w nerwicach często występują bóle głowy, wywołane nadmiernym napięciem mięśni szyi i karku. Odpowiednio prowadzony masaż leczniczy likwiduje tę dolegliwość i poprawia samopoczucie pacjenta.
- muzykoterapia – słuchanie odpowiednio dobranej muzyki prowadzi do odprężenia, relaksacji, poprawia nastrój osoby cierpiącej na zaburzenia lękowe. Istnieją specjalnie opracowane utwory muzyczne, zmniejszające niepokój i napięcie psychiczne.
- trening autogenny Schultza – polega wprowadzaniu się w stan odprężenia, relaksacji, błogostanu za pomocą autosugestii. Chory uczy się odpowiednio rozluźniać mięśnie, odczuwa przyjemne ciepło wypełniające ciało, uspokaja się i wycisza. Serce bije wolniej, oddech staje się głębszy. Początkowo trening prowadzony jest przez terapeutę, następnie pacjent sam opanowuje tą technikę relaksacyjną.
Lecenie zaburzeń nerwicowych jest długotrwałe i żmudne. Wymaga współpracy i poświęcenia ze strony terapeuty i pacjenta. Daje jednak szansę na całkowite wyleczenie dolegliwości i życie bez lęku.