|
Schizofrenia - metody leczenia |
|
|
|
|
Wpisał: Administrator
|
|
13.01.2008. |
Schizofrenia jest chorobą, która obecnie może być skutecznie leczona. Warunkiem jest regularne przyjmowanie leków, przepisanych przez lekarza psychiatrę.
 Leki stosowane w schizofrenii nazywamy neuroleptykami. Przywracają one choremu precyzję myślenia, powodują ustąpienie omamów i urojeń. Są niezbędnym elementem terapii. Efekt działania leków nie jest natychmiastowy, do uzyskania poprawy potrzeba przynajmniej 2-3 tygodni.
Neuroleptyki można podzielić na dwie grupy:
1. Leki pierwszej generacji - skutecznie usuwają omamy i urojenia, zmniejszają u chorego lęk, mają działanie uspokajające. Niekiedy mogą wywoływać efekty uboczne (senność, osłabienie, sztywność mięśni), ustępujące zwykle po okresie 1-2 tygodni przyjmowania leku lub po zmniejszeniu dawki.
2. Leki drugiej generacji - skutecznie usuwają omamy i urojenia, równocześnie poprawiają kontakt chorego z otoczeniem. Powodują ustępowanie dziwacznych zachowań i wypowiedzi, zwiększają aktywność chorego, przeciwdziałają izolacji od najbliższych. Mają mniej niepożądanych działań ubocznych. Dla wygody pacjenta można je stosować w jednej dawce, przed snem.
Inne metody lecznicze w schizofrenii spełniają rolę pomocniczą:
Psychoterapia. Polega na serii spotkań z psychoterapeutą, prowadzonych w formie rozmowy. Podczas psychoterapii indywidualnej (prowadzonej w cztery oczy) pacjent ma szansę dostrzec i zrozumieć objawy chorobowe, które u niego występowały (np. omamy). Kolejnym etapem może być psychoterapia grupowa, gdzie kilkoro pacjentów dzieli się własnymi doświadczeniami, udziela innym wsparcia.
Psychoedukacja. Obejmuje cykl spotkań terapeutycznych, przeprowadzanych przez lekarza lub psychologa z pacjentem i jego rodziną. Dzięki psychoedukacji pacjent i jego bliscy mogą lepiej zrozumieć istotę schizofrenii, uczą się dostrzegać objawy nawrotu choroby, pozbywają się stereotypów i przesądów związanych z chorobami psychicznymi.
Trening zachowań społecznych. Schizofrenia może w znacznym stopniu zaburzać kontakty chorego z innymi ludźmi. Poprzez trening zachowań społecznych pacjent uczy się zasad prawidłowego prowadzenia rozmowy (nawiązanie kontaktu wzrokowego, zadawanie pytań, słuchanie z uwagą, znajdowanie nowych tematów rozmowy, uprzejme kończenie rozmowy), dbałości o schludny ubiór i wygląd zewnętrzny, racjonalnego gospodarowania pieniędzmi.
 Elektroterapia. W metodzie tej działając na mózg chorego specjalnie dobraną dawką energii elektrycznej uzyskuje się poprawę tak, jak po zastosowaniu leków. Elektroterapia zarezerwowana jest dla ciężkich przypadków schizofrenii i obecnie stosowana rzadko. Wbrew krążącym stereotypom, jest to metoda bezpieczna i bezbolesna.
Schizofrenia jest chorobą uleczalną. Warunkiem jest regularne przyjmowanie leków, zazwyczaj do końca życia. Wówczas u większości chorych udaje się kontrolować schizofrenię. Osoby te mogą normalnie studiować, pracować, prowadzić udane życie rodzinne.
Rokowanie w schizofrenii zależy także od rodziny chorego. Ciepła atmosfera domowa, zrozumienie, akceptacja i wsparcie ze strony najbliższych ułatwia choremu na schizofrenię powrót do normalnego życia. |
![[Rozmiar: 73532 bajtów]](templates/psychiatria/images/psychiatria.jpg)